Wyróżniony wpis

Narodowa Polityka Rolna w służbie suwerenności żywnościowej

Narodowa Polityka Rolna  w służbie suwerenności żywnościowej

 Wstęp

Po 1989 roku polskie rolnictwo zostało poddane tzw. transformacji ustrojowej niepodlegającej jednak niestety polityce rolnej państwa , która  by miała sprecyzowane cele wobec rolnictwa. Polska racja stanu w tym obszarze nie została określona . Przemiany, które w tym czasie dotknęły społeczeństwo wiejskie oraz gospodarstwa rolne nie liczyły się z kosztami społecznymi jakie  ostatecznie zapłaciła polska wieś, poddana wyniszczającym eksperymentom , tzw. liberalnej gospodarki.

Doktryna polityczna , iż najlepszym narzędziem do restrukturyzacji polskiego rolnictwa  będą warunki biedy , które wymuszą wypędzenie ludzi ze wsi  w pełni została zrealizowana. W tym stanie przepchnięto polskie rolnictwo do 2004 roku , czyli wejścia do Unii Europejskiej i objęcia na bardzo niekorzystnych warunkach i to częściowego mechanizmami  Wspólnej Polityki Rolnej.

Zarówno przed wejściem jak i po wejściu do UE dotychczasowi przedstawiciele naszej polityki nie potrafili wkomponować krajowego modelu polityki rolnej uwzględniającego jego potencjał i rolę służebną wobec konsumentów obywateli w mechanizmy wspólnotowego rynku.

Wszystkie kolejne rządy lewicowe, prawicowe , ludowe, liberalne łącznie z obecnym konsekwentnie realizują ten sam kierunek polityki rolnej, niekorzystny i degradujący polskie rolnictwo.

W obecnym stanie zagrożenia polskiego rolnictwa, dalszej likwidacji gospodarstw rolnych a szczególnie wymuszonej eliminacji z przestrzeni rolniczej gospodarstw rodzinnych,  w wyniku tego stanu rzeczy  polskim konsumentom grozi drożyzna i utrata samowystarczalności żywnościowej, prowadząca do zewnętrznego uzależnienia.

Przyświeca nam wyzwanie, iż bez silnego rolnictwa nie ma mowy o normalnym i silnym społeczeństwie i państwie.

Czytaj dalej →

Na tropach partyjnego państwa

Na tropach partyjnego państwa

Uwagi dotyczące likwidacji Ministerstwa Skarbu Państwa.

Likwidacja Ministerstwa Skarbu Państwa nie jest działaniem przypadkowym, a tym bardziej działaniem służącym poprawie nadzoru właścicielskiego nad majątkiem państwowym. Nadzór właścicielski będący w gestii Ministra Skarbu Państwa i podległego mu resortu  miał oczywiście liczne wady. I nie tyle wynikające z uwarunkowań  instytucjonalnych  systemowych, ale przede wszystkim, przyczyną problemów był czynnik ludzki – personalny.

Wnikając głębiej w  traktowanie przez rządzących, a jeszcze precyzyjniej przez partie polityczne –  jako łatwy, należny, niczym nie ograniczony, niekwestionowany – łup partyjny.

Przypomina to klasyczną zdobycz wojenną, którą się wyrywa w walce i co najgorsze traktuje po macoszemu, jako coś przechodniego – nietrwałego. Stąd majątek narodowy po przemianach od 1989 r. został aż w tej skali roztrwoniony.  Nieliczne jego fragmenty ,które pozostały do dnia dzisiejszego  w dobrej, nie najgorszej kondycji zawdzięczają taki stan rzeczy, nielicznym rozsądnym lub pół rozsądnym ministrom, wiceministrom oraz innym dygnitarzom, także  szeregu przyzwoitych ludzi pracujących w resorcie Skarbu Państwa oraz bezpośrednio w spółkach, przedsiębiorstwach państwowych.  Czytaj dalej →

Przywróćmy Państwo Polakom

Przywróćmy Państwo Polakom

Szanowni Państwo, współczesna suwerenność oraz samostanowienie przenosi się z obszarów zmagań w układzie militarnym na rywalizację przy nienaruszalności granic w aspekcie czynników ekonomicznych i gospodarczych.

Dotychczasowe rządy , zarówno poprzednie PO – PSL jak i obecny Prawa i Sprawiedliwości, prowadzą politykę o wspólnym kierunku: wyniszczenia gospodarczego, materialnego, złamania polskiego ducha poczucia wolności, bezmyślności w geopolityce szczególnie wschodniej, zmierzając ku upadkowi państwowości.

Czytaj dalej →